Strona:Swetoniusz - Żywot Nerona (tłum. Ejsmond).djvu/44

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


W tenże sposób stracił kliku wyzwoleńców, którzy doradzili Klaudjuszowi, by go adoptował, i którzy byli jego doradcami oraz zwolennnikami.
XXXVI. Równie okrutnym był wobec obcych. Kometa o długim warkoczu (gwiazda groźna dla mocarzy) pojawiała się w ciągu kilku nocy. Przestraszony tem zjawiskiem dowiedział się od astrologa Babilosa, iż książęta mają zwyczaj odwracać tę ponurą wróżbę przez masowe ofiary celem przebłagania bóstw. W ten sposób nieszczęście spada na głowę znaczniejszych osób w państwie.
Neron postanowił natychmiast zgubić wszystko co było znakomitszego w Rzymie. Ażeby zaś uzyskać ku temu sposobność, wykryto dwa sprzysiężenia: Pizona — w Rzymie i Winicjusza — w Benewencie. Sprzysiężeni zostali przyprowadzeni przed jego oblicze w potrójnych kajdanach. Niektórzy przyznali się do planu, niektórzy oświadczyli, iż Cezar przez śmierć tylko może być obmyty z hańby, która go okryła. Dzieci sprzysiężonych zostały wygnane z Rzymu i zmuszone do zadania sobie śmierci za pomocą trucizny lub głodu. Wiele dzieci zostało zarżniętych razem z wychowawcami