Strona:Stefan Napierski-Chmura na czole.djvu/21

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


HEROICA

Rozchwiana! burzy bura aureola,
gromów trzaskanie w malachit wypukły
murawy, jak w zwierciadło, złocone przez pożar:
śniade ramię w podrzucie, z mroku płomień smukły.

Orszak paniczny nimf między brzóz kolumnadą
białą, czyli postrzegasz i sceniczne blaski,
cętkujące w jeziorze czarnem twarz mą bladą,
o, młodzieńczy pływaku w twych sandałach płaskich?