Strona:Stanisław Mycielski - W sercu dżungli.djvu/63

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


ręce, jest obecnie w całej tej sprawie bezsilny. Dopiero w dwa dni później nadeszły konkretne wiadomości o tym sławnym w historji Afryki Południowej „raidzie Dr. Jamesona“. Otóż ledwo przeszedł przez granicę ze swoją armją, oddział jego został zaatakowany przez Burów i prawie co do nogi wystrzelany. Jameson dostaje się do niewoli. W triumfie przyprowadzają go Burowie jako więźnia do Pretorji, gdzie niebawem zostaje skazany na śmierć. Wspaniałomyślny Krueger po kilku dniach darowuje wszystkim karę i odsyła jeńców wprost do Rhodesa. Jameson, powołany do Londynu, skazany jest na 15 miesięcy więzienia. Tak samo Rhodes dobrowolnie jako główny sprawca udaje się do Londynu, by stanąć przed sądem. Przez kilka godzin z rzędu wygłasza mistrzowską obronę, zyskuje uznanie i poklask tak sędziów, jak i tłumu i zostaje zwolniony od winy i kary. Dziwnym zbiegiem okoliczności w cztery lata później Anglja sama wypowiada wojnę Republice Boerskiej. Rhodes, już stary i schorowany, nie bierze czynnego udziału w tej krwawej walce, której on sam kilka lat wcześniej był pierwszym projektodawcą. Miał, jednak tę satysfakcję, że plan jego w całości przez Anglję został wykonany. Idea Związku Afryki Południowej, przewodniej myśli tego wielkiego człowieka, zaczyna przybierać konkretne kształty. Doczekał się też Związku po podpisaniu pokoju wojny Angielsko-Burskiej. Flaga Wielkiej Brytanji triumfalnie zawisła na krwawych gruzach Transwalu. Rhodes umarł w roku 1902, w swojej posiadłości pod Kapsztadem GrooteSchur. Ostatnie jego słowa były: „Tyle było do zrobienia, a tak mało zrobiłem.“