Strona:Stanisław Grochowiak - Wiersze wybrane.djvu/262

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Stance


I

Nie ma Cię, pani Łagodna,
Nie ma Cię, pani Radosna.
Zaledwie zmoczyłem wiosła,
A tedy sięgnąłem aż do dna.

Lecz na dnie roślina podwodna
Me wiosła w gniewie uniosła —
I jesteś, pani Radosna.
I jesteś, pani Łagodna.


II

Nie ma Cię, Królu od Miecza.
Nie ma Cię, Królu od Wagi.
Stanąłem w przyłbicy i nagi,
Rozniosły mnie skrzydła powietrza.

Lecz idzie przez niebo rzecz bledsza,
Odwaga cieknąca z powagi.
I jesteś, Królu od Wagi.
I jesteś, Królu od Miecza.