Strona:Samuel - Adalberg - Księga przysłów.djvu/65

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


T.j. bodajeś nic nie zdobył, lub nie wielkiego obłowu ci życzę.

Bachus.
1 Bachusowa praca.—Pot. Syl.

Pijatyka.

2 Bachusowe święta.

Zapusty.

3 Od Bachusa pierwszy zaraz stopień do Wenery.—Warg. Wal.
4 Wprzód nim Bachus biesiaduje, mądra Pallas peroruje.—Wójc. Niew. 224.
5 Wygląda jak Bachus.

Czerstwy, rumiany, pełnej twarzy.

Baczyć.
1 Jeden nie wszystkiego baczy.—Knap. 308.
2 Nie wszystkiego trzeba baczyć. — Ryś. cnt. 10.
3 Nie zobaczy, kto nie baczy. — Kolb. VIII. 263.
Bać się.
1 Alboż ty niechrzczony, ażebyś się miał bać.
2 Boi się go jak Boga.
3 Boi się go jak choroby.
4 Boi się jak djabła.
5 Boi się go, jako psa wściekłego. — Parad; Starow. Ref.
6 Boi się, jak baba pierzyny.
7 Boi się, jak chłop kożucha (bochenka).
8 Boi się, jak djabeł krzyża.—Petr. 174.
9 Boi się, jak djabeł święconej wody. — Koś. 100.
10 Boi się, jak dzieciak ciemnej komory.
11 Boi się,jak nietoperz słońca.
12 Boi się jak ognia.
13 Boi się, jak owca wilka.—Wokab. z r. 1580.
14 Boi się, jak pies jeża.

Jeż=kosztur dziadowski z jeżową skórką.

15 Boi się, jak pies kija.—Damb. Kaz.
16 Boi się, jak skóra węża.
17 Boi się, jako wilk bębna.—Cinć. 6.
18 Boi się, jak wściekły pies wody.
19 Boi się, jak żyd karabina.
20 Boi się o swą skórę. — Twar. Wł; Now. 7.
21 Boję się go, jak zeszłorocznej zimy.
22 Ile się ich ciebie boi, tyleć ich o żywot stoi.—Knap. 1106; Czel. 116.
23 Kogo się ich wiele boi, musi się też on wielu bać.—Rej. Zw.
24 Kogo się boją, tego nienawidzą.—Kosz. Lor.

Kogo się ludzie boją, tego nienawidzą. Szczerb. Pol.

25 Kto się zawsze obawia, szkody się łacno pozbawia.—Ern. 391.
26 Lepiej umrzeć, niżeli się bać.—Żegl. I. 83.
27 Najdziesz czasem i takiego, co się boi cienia swego.—Ryś. cnt. 12; Czel. 371.

Cienia się swego boi. Knap. 38; Gem. I. 23. Własnego się cienia boi. Petr. 177; Cen. Kasz. 15. Znajdziesz czasem... Now. 111. § Najdziesz i takiego, co się boi cienia swego. Anon. II. Swego się cienia boi. Rej. Żyw; Petr. Ekon; Opal. Sat; Bar. Lut; Piek. Boh; Pot. Arg.

28 Nie bój się niczego, bo ja sam w strachu.—Kolb. VIII. 262.
29 Nie miłuje, kto się boi.—Knap. 969.

Któż tego miłuje, kogo się boi? Macz. Prz. Kto się kogo boi, nie może go miłować szczerze. Petr. Ekon.

30 Ni się króla boi, ni kruka we zbroi.—Kniaźn. Erot.

Kruk=pachołek uzbrojony.

31 Obawia się, żeby go niebo nie przywaliło. Dykc. I. 160.
32 On się boi a złe broi.—Łysk. 62.

On się boi, ale źle broi. Petr. 176.

33 Tak się ciebie boję, aż ledwie stoję.
34 Tak się tego boi, jak mnich szeląga.—Flor. 164.

Tak się tego boi, jak żebrak szeląga. Flor. 164; Mon. Ench. 220; Mon. Gr. 421.

35 Té sę nie pòtrzebujesz wò mię bójec, le sąm wò sę.—Cen. Kasz. 15.
36 Uczy złe czynić, kto się niepotrzebnie obawia.—Fred. I. 41; Czel. 119.
Badeni.
Grzeczny (rozsądny) jak Badeni. — Kaj. Koźmian, Pamiętn. r. 1858. Oddz. II. 272.

Powodem do tego przysłowia był Marcin Badeni, senator, wojewoda, minister sprawiedliwości Królestwa Polskiego, zmarły w r. 1824. Por. Dar. 2.

Badura.
Bzdurum Badurum.

Wyrażenie to podaje Maciejowski, Piśmiennictwo, III, 17, w ustępie wypisanym z nieznanej broszury w końcu XVI w. drukowanej. Por. Dar. 3.

Baja.
1 Baj bajdula, kiej ci ciepło.—Koś. 100.
2 Baj baju baj, a koszula ci się pali.
3 Baj baju, baj baju! a parobcy dworscy śliwki rwą.—Kolb. VIII. 247.
4 Baj baju baj, że na świecie jest gdzieś raj.

Dalszy ciąg tej przypowieści brzmi: wszędzie są ludziska, wszędzie pan biednych uciska.

5 Baj baju, kiedy ci słońce świeci, bo jak ci zgaśnie, niech cię piorun trzaśnie.— Kolb. VIII. 247.
6 Baj baju, kiedy ci widno.
7 Bajże baju po zwyczaju.

Bajże baju po zwyczaju, o tym naszym polskim kraju. Pol, Pieśń o ziemi naszej.

8 Baj baju, siedzi gęś na jaju.
9 Co ten baja gada, to się ani psu na budę nie zda.—Lom. 7.
Bajać.
1 Baje, jak niezdrowe jaje. — Petr. 174.
2 Baje jak papuga (jak na mękach).
3 Bajesz, by baba na trecie.—Pim. Kam.
4 Jakoby też o żelaznym wilku bajał. — Ryś. cni. 4.