mawszy w spuściźnie po wielkim swym poprzedniku dobrze ufundowane Banki Ludowe, nowy Patron podjął szerszą inicjatywę w kierunku silniejszego rozwoju „Rolników“, przyczynił się wybitnie do rozszerzenia działalności Banku Związku i do umocnienia jego podwali finansowych, zorganizował osobny Związek Spółek Śląskich, powołał do życia centrale handlowe, kierował obradami Pierwszej Konferencji Przewodników Kooperacji, brał udział w ankiecie przygotowującej polską ustawę o spółdzielniach, w pracach państwowej Rady Spółdzielczej, organizacji Banku Polskiego, dał inicjatywę do założenia Unii Związkowej Spółdzielczych w Polsce i wybitnie wpływa na kształtowanie się życia gospodarczego.
Podczas Patronatu Ks. Adamskiego myśl przewodnia spólnictwa ludowego, z upragnieniem i utajonem utęsknieniem oczekiwana po długiej, wiekowej pracy, doczekała się urzeczywistnienia. We wszelkich poczynaniach gospodarczych i społecznych ery przedkonstytucyjnej kiełkowała ona i działała najpierw w ukryciu, w zarysach jeszcze niewyraźnych, od czasu Ligi Polskiej, po nastaniu „wiosny ludów“, zaś rozwijała się coraz silniej i wychodziła na jaw coraz wyraźniej w dążeniach naszych, aby w końcu, po 150-letniej niewoli,
