kcyjną z r. 1471 ze zburzonej Długoszowej bursy jurisperitorum, druga bez napisu mieści
misterną późnogotycką z XVI w. ornamentacyę z herbem Sulima, fig. 14[1]; ma ona według tradycji pochodzić z przerobionego po r. 1830 domu przy ul. Kanoniczej l. 17[2], który należał do Gamrata[3]. Inni twierdzą, jakoby kamień odnosił się do Erazma Ciołka[4]. Byłoby to o tyle możliwem, że i Gamrat i Ciołek używali herbu Sulima.
Fig. 27. Szczegół tablicy XVIII. Węgar lewy drzwi ostrołukowych widziany z przodu. Zdjęcie p. J. Zubrzyckiego.
Widok nasz ogólny przedstawia tę część krużganku gotyckiego, w której najwięcej dało się zachować starych słupów i arkad. Jeden z takich słupów według fotografii odtwarza fig. 15, podczas gdy tablice VIII i IX dają architektoniczne zdjęcie i pomiary szczegółowe innego słupa. Co do ornamentacyi geometrycznej trzonu, jest kilka typów, które służyły za wzory przy dorabianiu nowych słupów. Wreszcie fig. 16 okazuje w efektownem oświetleniu perspektywę wewnętrzną krużganku dolnego ze sklepionkami krzyształowemi w górze, należącemi w pomyśle swoim do przebudowy XV w.
Mówiąc o widoku odrestaurowanego dziedzińca (fig. 12) nie zaznaczyliśmy osobno malowniczych schodków
- ↑ Fotografowana od dołu, wypadła w skróceniu zmieniającym jej kształt.
- ↑ Piszący słyszał także od ś. p. Pawła Popiela, iż jakieś obramienia okien, w Collegium novum użyte, z tego samego domu mają pochodzić, lecz nie wiadomo, któreby to były.
- ↑ Łepkowski, Zabytki Kruszwicy, Gniezna i Krakowa, str. 322 i Łuszczkiewicz, Klejnoty m. Krakowa.
- ↑ Zapiski p. Fr. Bartynowskiego, według wspomnień ś. p. Żegoty Paulego i W. Gąsiorowskiego.
