płaskorzeźba ujęta w całość z dwoma dwudzielnemi „sprzężonemi" oknami, z których jedno jest pod nią a drogie nad nią. Płaskorzeźba pochodzi ze zburzonej bursy Jeruzalem, i jest jej tablicą erekcyjną z r. 1453. Przedstawia ś. Stanisława i fundatora, Zbigniewa Oleśnickiego, ofiarującego Matce Boskiej model bursy. Dokoła obiega napis[1]. Okna pochodzą oba ze zburzonej Długoszowej bursy jurisperitorum, w której oba były na parterze od ul. Grodzkiej. W oknie dolnem, którego szczegółowe pomiarowe zdjęcie dają fig. 10 i 11, tudzież tablice VI i VII, znajduje się krata artystycznej ślusarskiej roboty (fig, 12), pochodząca z klatki żelaznej w sali sądowej zburzonego ratusza krak.[2]. W litografowanym rysunku Brodowskiego, przedstawiającym salę ratuszową, jest ta krata uwidocznioną. Na spojeniach prętów były podobno niegdyś umieszczone orzełki[3]. Fig. 13 okazuje na większą skalę szczegół spławu dolnego tegoż okna.
Fig. 25. Szczegół fig. 24. Profil węgaru okna sprzężonego. Skala 1:5.
Fig. 26. Szczegół fig. 24. Profil słupka środkowego okna sprzężonego. Skala 1:5.
W fig. 9 widzimy narożnik południowo-wschodni dziedzińca ze złoconemi, bogato rzeźbionemi, późnogotyckiemi odrzwiami wejścia do sali Obiedzińskiego z pierwszej połowy XVI w.[4]; barokowe przydatki XVIII w. obejmujące te drzwi i dwa sąsiednie okna, zostały odjęte w czasie ostatniej restauracyi. Również przerobiono występ na konsolach nad drzwiami i nadano mu wygląd gotyckiego ganeczku. Na ścianie sąsiedniej wschodniej są pomieszczone dwie płaskorzeźby; jedna prostokątna z herbem Wieniawa i napisem jest tablicą ere-
- ↑ Rzeźba z bursy Jeruzalem wyjęta została w r. 1855 a osadzenie jej i obu okien w Bibliotece Jag. opisuje dyrektor budownictwa Schenkl w r. 1856 w „Mittheilungen der k. k. Centralcom." Rocznik 1856, str. 30.
- ↑ Essenwein, Mittelalterl. Kunstdenkmäler von Krakau, str. 145, 149-151.
- ↑ Mecherzyński, O magistratach miast polskich: objaśnienie ryciny.
- ↑ Łuszczkiewicz, Klejnoty m. Krakowa, twierdzi, iż drzwi złocone należą do restauracji, gmachu z końca XV w. Zdjęcie ich podaje Essenwein. Rysunek sztychowany przez Lipnickiego zdobi kartę tytułową Wiszniewskiego Pomników historyi i literatury polskiej.
