Strona:Poezye Katulla.djvu/154

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    CXIV.
    BOGACZ, SZCZĘŚLIW MAMURRA!

    Bogacz, szczęśliw Mamurra,[1] pan firmiańskiej włości;[2]
    Ma tam liczne wygody i różne różności:
    Ryby, ptaki, zwierzynę, łąki, pola, wody —
    Prawda, ale wydatków nie kryją dochody.
    Niechże więc będzie panem, choć z biedą w uścisku,
    I wioskę mu pochwalmy, co nie daje zysku.






    CXVI.
    WOJNA!

    Nierazem pilnie w duchu szukał sposobności,
    Chcąc ci posłać wierszyki Kallimacha w gości,
    Aby cię ułagodzić, byś raz już jałowe
    Swe pociski zaprzestał rzucać mi na głowę.
    Alić widzę, Gelliusie, że przepadł trud cały
    I wszystkie me starania na nic się nie zdały.
    Więc wojna! — Lecz twój pocisk ja togą odbiję,
    A ciebie ostrym grotem na wylot przeszyję!





    1. CXIV. — Mamurra — zob. uw. do XXIX.
    2. firmiańskiej włości — willi położonej w okolicy miasta Firmum (dziś Fermo) w Picenum.