Strona:Pieśni Kabira.djvu/167

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


LXXI

Przyjaciółmi twoimi niechaj będą cnotliwi,
Albowiem w nich tylko zamieszkał Najdroższy.

Od nich bierz myśli, miłość i nauki.
I niech na popiół spłonie zgromadzenie,
Gdzie nikt nie powtarza Najwyższego Imienia.