Strona:PL Wyspiański - Skałka.djvu/72

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    KRĄG PIASTÓW RODU
    (A na tym kręgu jak na tęczy
    coraz się inny Piast w koronie
    u szczytu zjawia na przełęczy;
    za kręgiem toczy się i tonie).
    (Pobrzeże Wisły pełni się śpiewem:)
    RUSAŁKI

    Król się rodzi z wód topieli,
    w złotym blasku strojem lśni,
    berło pieści, mieczem dzieli,
    swoją dolę szczęścia śni.

    Wstajesz w chwale, sławie żywej,
    masz w koronie dębów liść;
    koło bieży w bieg straszliwy,
    musisz z kołem na dół iść.

    Płynie woda, koło płynie,
    szczęście z falą szybko mknie;
    kto u szczytu, wnet zaginie;
    inny się do wierzchu pnie.

    Szczęście kołem bieg swój toczy:
    dziś u szczytów, jutro w dół;
    koło płynie z wód przeźroczy,
    w wodę ginie, w piach i muł.

    Chwilę jeno w górnym szczycie,
    chwilę jeno w słońcu świeć;
    złudnym jeno blaskiem życie,
    w kole wiecznym na dół leć.