Strona:PL Wyspiański - Achilleis.djvu/42

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    PATROKLOS

    Od ciebie się nauczyłem wiązać zbroje.
    Od ciebie się nauczyłem wodzić konie.
    Od ciebie się uczyłem bełt rzucać.
    Od ciebie się uczyłem imać tarczy.
    Tyś pouczał, jak kierować wędzidło.
    Tyś rękę ze strónami zapoznał.
    Tyś me usta otworzył do śpiewu.
    Ty mi dałeś dziewczynę i męstwo,
    tyś się cieszył na pierwsze zwycięstwo.
    Twoją sławą i prawdą twą żyję,
    więc mi za nic są prawdy niczyje.

    ACHILLES

    Oni może będą tobie mówić,
    żebyś śledził me kroki i myśli.
    Będą może chcieli z ciebie dobyć,
    co zamierzam uczynić, gdzie dążę?
    Bo, skoro wiedzą, że przyjaźń nas wiąże,
    będą chcieli te węzły rozerwać,
    bym ja sam był i ostał samotny,
    żebym nigdzie nie dobył się serca
    i bym uznał mój los za sromotny,
    ja, tylu mężów morderca,
    ja, mocarz Atrydów najemny,
    którym przejrzał dziś, — raz pierwszy poczuł,
    że szczuto mnie, jak psa;
    że mordowani przezemnie — niewinni
    i że w tych czynach szlachetni — — bezczynni.