Strona:PL Verne - Pięć tygodni na balonie.djvu/42

 — Przygotuj się pan jednakże, mój pan wnet po nas przyjdzie.
 — Ja z nim nie pójdę!
 — Tego mu pan chyba nie zrobisz?
 — Zrobię!
 — Eh! — tak pan mówisz, póki go tu niema, gdy jednak spojrzy panu w oczy i powie: Dicku, — przepraszam za moją śmiałość, muszę koniecznie wiedzieć ile ważysz, wówczas pan z nami pójdziesz, o zakład idę.
 — Nie pójdę!
 W tej chwili wszedł doktór do gabinetu, gdzie toczyła się powyższa rozmowa, spojrzał przeciągle na Kennedy’ego, który jakoś nie był w humorze i rzekł:
 — Dicku, chodź zemną, a i ty także Joe, muszę się przekonać ile ważycie.
 — Ależ....
 — Kapelusza nie zdejmuj. — Chodź.
 I Kennedy poszedł. Udali się do pracowni pp. Mitschel, gdzie waga już była przygotowaną. Doktór kazał Kennedy’emu stanąć na platformie, co tenże wykonał bez oporu, mrucząc tylko: no, no, to mnie jeszcze do niczego nie zobowiązuje.
 — Sto piędziesiąt trzy funty, rzekł doktór, zapisując cyfrę w notatniku.
 — Czy jestem za ciężki?