Strona:PL Verne - Pięć tygodni na balonie.djvu/291

 — To jedynie może nas ocalić!
 — Zbliżamy się coraz więcej, coraz więcej! — krzyknął Joe.
 Jeszcze o 10 sążni góra przewyższała „Victorję“. Joe wyrzucił kołdry, a także parę worków ołowiu i prochu, nie mówiąc nic o tem Kennedy’emu.
 Balon znów się wzniósł, przeszedł przez niebezpieczne miejsce, ale łódź znajdowała się jeszcze wciąż pod skałami, o które rozbić się musiała.
 — Kennedy! Kennedy! — wołał doktór, wyrzuć broń, inaczej wszyscy zginiemy!
 — Czekaj pan, panie Dicku, czekaj! — wołał Joe.
 I Kennedy, który odwrócił się na te słowa, ujrzał znikającego Joe’go.
 — Joe, Joe! wołał.
 — Nieszczęśliwy! — rzekł doktór.
 Szczyt góry w tem miejscu posiadał około 20 stóp szerokości, na drugiej stronie zaś była pochyłość. Łódź właśnie przeszła na tę dość równą przestrzeń.
 — Przesuniemy się! przebyliśmy szczęśliwie! — zawołał teraz ktoś, a na głos ten serce doktora zadrżało z radości.
 Odważny chłopiec trzymał się rękoma o dolną krawędź łodzi, biegł pieszo po pochyło-