Strona:PL Verne - Pięć tygodni na balonie.djvu/164

wzywający pomocy w języku francuzkim: Na pomoc! Na pomoc!
 Kennedy i Joe szybko powrócili do łodzi.
 — Czyście słyszeli? — zapytał doktór.
 — Naturalnie! — krzyk rozpaczliwy: na pomoc! na pomoc!
 — Francuz w rękach tych barbarzyńców.
 — Nieszczęśliwy, mordują go, torturują!
 Doktór z trudem zdołał ukryć głębokie wzruszenie.
 — Nie możemy o tem wątpić rzekł on, że nieszczęśliwy francuz wpadł w ręce tych dzikich, ale my go ocalimy.
 — Naturalnie, Samuelu, oczekujemy twoich rozkazów. Ułóżmy plan postępowania, najlepiej będzie przy wschodzie słońca uprowadzić francuza.
 — Ale w jaki sposób usuniemy tych nikczemnych negrów?
 — Sądząc z ucieczki, przypuścić należy, że nie znają oni broni palnej. Zanim rozpoczniemy działać, oczekujmy świtu i ułożymy plan ratunkowy odpowiednio do właściwości miejsca.
 — Biedny, nieszczęśliwy, nie może być daleko — mówił Joe, gdyż...
 — Na pomoc! na pomoc! powtórzył głos żałośnie, ale słabiej niż przedtem.