Strona:PL Stanisław Karwowski - Kronika miasta Leszna.djvu/103

Maciéj w wojnie z cesarzem zawojował Szlązk i Morawią, nie wahał się Rafał pomimo niebezpieczeństw podjąć się po rycersku wzmiankowanych poselstw.
 Po śmierci cesarza powróciwszy do ojczyzny, tak wielkie położył zasługi około króla i ojczyzny, że nie tylko został kasztelanem gnieźnieńskim, a późniéj poznańskim, także marszałkiem nadwornym, ale nawet trzynaście wziął starostw, co się zaledwie kiedykolwiek zdarzyło w Polsce. Umarł roku 1507, pochowany w Brześciu kujawskim. Pozostawił trzech synów, Rafała, kasztelana przemęckiego, który tu w tym kościele pochowany jest † 1560 r., Kaspra, kasztelana kaliskiego, i Pawła, kasztelana sochaczewskiego.
 Hrabia Kasper pozostawił dwóch synów, Rafała, kasztelana przemęckiego, który miasto Leszno fundował i przywilejami obdarzył (miał za żonę hrabiankę na Kuntzendorfie i Bystrzycy, z którą spoczywa w tutejszym kościele) i Jana, pana na Gołuchowie, kasztelana brzeskiego, starostę radziejowskiego itd.
 Hrabia Jan miał syna Rafała, dziada naszego w Bogu spowającego Pana, pobożnego, dobrego, rozumnego, uczciwego pana i wiernego miłośnika ojczyzny, którego nie tylko roczniki historyczne, ale także ci, co go znali, a których jeszcze przed niedawnym czasem wielu było, nie mogą się odchwalić.
 Ten był najznakomitszym pomiędzy tymi, co w téj Koronie prawdę ś. ewangelii poznali, skwapliwie przyjęli i wszędzie z wielką gorliwością popierali i szczepili. Nie tylko bowiem w swych posiadłościach, jako téż na tém miejscu, wzmocnił ewangelickie kościoły i szkoły, ale także i w dobrach królewskich, mianowicie w Radziejowie swoim kosztem fundował, opatrzył i utrzymywał. Dla swój dzielności i wielkiego nad wiek rozumu wyniesiony został w dziewiętnastym roku życia do stanu senatorskiego i mianowany wojewodą brzesko-kujawskim, któréj to wysokiéj godności zrzekł się drugim na przykład, gdy na sejmie posłowie stanu rycerskiego sprzeciwili się bezprawnemu dzierżeniu wysokich urzędów, co się działo rege connivente et promovente wbrew statutom państwa. Żeby zaś ojczyznie tym wolniéj służyć, przeszedł z własnéj chęci do stanu rycerskiego i obieranym był późniéj często marszałkiem koła poselskiego (co wysokim i ważnym jest urzędem) i dzielnie się do posług obywatelskich dał używać. Mianowicie gdy wyprawiono go w poselstwie do sławnego tyrana