Nie zdaje nam się, aby handel leszczyński znacznie się podniósł w początku XVII wieku, gdyż okoliczności nie były po temu, mianowicie wojna szwedzka nie sprzyjała stósunkom handlowym. Dala się ona Lesznu we znaki, tą razą wiernemu domowi Leszczyńskich. Moskale, Sasi i Polacy pustoszyli na przemian dobra króla Stanisława i miasto jego główne, Leszno, które niepokojono uciążliwymi kwaterunkami i kontrybucyami.
W r. 1706 wpadł nad ranem 14 Października do Leszna Adam Śmigielski, starosta gnieźnieński, w kilkatysięcy ludzi, żądając złożenia natychmiastowego 50, 000 dukatów, a grożąc w razie odmowy podpaleniem miasta. A gdy się nieszczanie ociągali, wydał po południu żołdactwu na łup długą Nową ulicę i kupiecką i dopiero pod wieczór, zaspokojony jako tako, wyruszył z miasta.
Wkrótce potém 30 Października nadeszła wiadomość o znacznej klęsce wojska polsko-szwedzkiego pod Kaliszem. Wielki wiadomość ta wywołała popłoch; sądzono, że Moskale pójdą prosto na Leszno. Wielu uciekło z żonami, dziećmi i dobytkiem, tak że zaledwie 50 ludzi pozostało w mieście. Nabożeństwo za-
Strona:PL Stanisław Karwowski - Kronika miasta Leszna.djvu/058
Ta strona została przepisana.
V.
Klęski.
Wojna szwedzka. Śmigielski w Lesznie. Moskale w Lesznie Spalenie miasta 1707 r. Leszno się podnosi. Żydzi. Morowe powietrze 1709 r.
