Strona:PL Leroux - Dziwne przygody miłosne Rouletabilla.pdf/264

czając strach, zbliżył się, by zbadać rzecz całą. Ale czuł, że katastrofa się zbliża.
 — Nie bój się! — szepnął mu Candeur, spostrzegłszy jego ponowną bladość. — To dar Priskiego, to kwiaty. Sam widziałem... Zostawiliśmy kuferek w Kirkilissie, z powodu nagłego wyjazdu, on zaś napełnił go kwiatami..
 Zbliżyli się wszyscy do stołu. Wieko kuferka było tylko przymknięte, a przez powstałą szczelinę, wychylały się pęki przecudnych, białych róż bułgarskich, które łatwo było poznać po silnym, balsamicznym zapachu.
 — Przecudne!.. Przecudne! — mówiła Iwana, sięgając w głąb i nurzając ręce w kwiatach. — Ach.... a to co? Coś mam w rękach! — powiedziała nagle i wyrwała ręce z kuferka.
 — Cóż tam być może! — spytał niespokojnie Rouletabille.
 Candeur podniósł wieko i wydobył z głębi kuferka ciężki worek, bogato zdobiony zupełnie podobny do worka na cukierki, tylko bardzo duży.
 — Cukierki! To są cukierki!
 Zaczął rozwiązywać sznur jedwabny worka, ale Iwana prosiła, by jej oddać.
 Zanurzyła rękę, lecz cofnęła ją szybko, wydając okrzyk przerażenia.
 Krzyki takie same napełniły salon.
 Bo oto u palców Iwany, zaplątały się długie,