Strona:PL Leroux - Dziwne przygody miłosne Rouletabilla.pdf/184

jeńca, który znajduje się tuż obok mnie, w sąsiedniej izbie.
 — Cóż to za jeniec? — spytał Candeur.
 — To poprostu Gawłow, moi panowie!
 — Gawłow?
 — Jeniec Atanazego!
 — Mąż Iwany!
 — Jakto, chcesz wyzwalać człowieka, który pomordował rodzinę twej ukochanej?
 — Poświęcając na to moje tysiąc franków?
 Zapadło milczenie. Rouletabille spoglądał po nich, potem wziął nóż ze stołu i skierował się ku wyjściu.
 — Dobrze, uwolnię go sam!
 — Stój, stój! — zawołał Candeur.
 Skoczył i zastąpił mu drogę.
 — No, i cóż? — spytał reporter.
 — Uczynimy, co chcesz!
 — Ciężka to rzecz! — powiedział Włodzimierz ponuro. — Ale z chwilą, gdy pan żąda, nie należy się wachać, bo musi pan wiedzieć dobrze, o co idzie.
 — Idzie o szczęście mego życia! — zawołał.
 — Jeśli do tego szczęścia potrzebnem jest wyswobodzenie męża, twojej ukochanej, z niewoli, jeśli ma cię to doprowadzić do małżeństwa z nią, to, u licha, wyswobodźmy go! Ale kiep jestem, jeśli rozumiem choć odrobinę, z tego wszystkiego! — powiedział Candeur.