midem a rządem tureckim i pozycya jego z tego powodu była silnie ugruntowaną. Zdradzał Abdul Hamida rządowi, a rząd byłemu władcy, który marzył o powrocie na tron przy sposobności zamieszek wojennych.
Pan Priski opowiedział przy tej sposobności kilka faktów, świadczących o okrucieństwie starego władcy. Wpadłszy raz w pasyę bez żadnego powodu, kazał zawołać ulubioną swą odaliskę. Czerkieskę cudnej urody i zastrzelił ją z rewolweru. Innym razem, dziecko małe, w charemie, dotknęło rewolweru, leżącego obok niego na poduszce. Zastrzelił to dziecko natychmiast, twierdząc, że chciało go uśmiercić.
Wogóle, Abdul Hamid nie odznacza się wysoką kulturą, jest złośliwy, podejrzliwy, niesłychanie skąpy i cierpi na manię prześladowczą. Zapomina łatwo o wszystkiem tylko nie o sobie. Przez cały dzień spaceruje po ogrodach willi Allatini, przeznaczonej mu na mieszkanie, paląc wonne, specyalnie dla niego robione papierosy. W przerwach naradza się z kuchmistrzem nad doborem potraw. Jest wprawdzie pilnie strzeżony przez nowy rząd, ale mu na niczem nie zbywa i bajką jest to wierutną, jakoby go męczono i głodzono.
Opowiadanie pana Priskiego zostało nagle przerwane salwą karabinową.
Strona:PL Leroux - Dziwne przygody miłosne Rouletabilla.pdf/169
Ta strona została przepisana.
