Strona:PL Jerzy Żuławski - Poezje tom III.djvu/79

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    V.
    R. XIV. w. 1 — 22.

    Człowiek z niewiasty zrodzon, czas nie długi
    żywiąc, nędz wielą napełniony bywa.
    Jako kwiat wschodzi i schnie, jak przez smugi

    obłoków rzucon nikły cień — przepływa
    i nie trwa dłużej, ponad chwilę jedną!
    Aza się Tobie widzi rzecz godziwa,

    abyś się wadził z istotą tak biedną
    i sąd z nią czynił? Któż się ostać zdoła
    czystym przed Twoją źrenicą wszechwiedną

    z tych, co z nasienia nieczystego zgoła
    poczęci? Jeden Ty jesteś na niebie!...
    Krótko człek żywie pośród łez padoła,

    liczba miesięcy jego jest u Ciebie:
    Tyś mu granicę naznaczył od wieka,
    której przestąpić nie lża na tej glebie!