Strona:PL Jerzy Żuławski - Poezje tom III.djvu/203

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    BOJOMIR

    Zostaw! puść mię! ja nie chcę! — każdy w swoją drogę...


    ZIEMOWID

    Słuchaj, dosyć już głupstwa! Jesteś rozdrażniony
    i sam nie wiesz, co mówisz. Chodziłeś po świecie
    ze mną, a jam cię wodził za rękę, jak dziecię —
    i dziś odejść chcesz, dziecię? W któreż pójdziesz strony,
    jakie słońce ci błyśnie, gdy ci mego braknie?


    BOJOMIR

    Nie wiem! nie wiem! Wiem tylko, że ma dusza łaknie
    więcej, niż ty dać możesz!


    ZIEMOWID

    Pójdź! — świat ci pokażę...


    BOJOMIR

    Świat pokażesz? — a »rzeczy, co są zewnątrz nieba?«


    ZIEMOWID

    Platonowi daj pokój: raz mieć rozum trzeba;
    wieleś jeszcze nie widział na ziemi obszarze.