Strona:PL Jerzy Żuławski - Poezje tom I.djvu/020

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    NIE MNIE KOCHAJ...

    Nie mnie kochaj, dziewczyno, lecz myśl kochaj we mnie,
    co, choć młoda, do czynu rwie się i do lotu,
    łaknie burzy i wichru, piorunów i grzmotu,
    i chciałaby rozświetlić prawdą życia ciemnie!

    Kiedy włos mi zbieleje i skroń się pochyli,
    zadrży ręka, co dzikie dziś kiełza rumaki,
    butna młodość ucieknie, jak przelotne ptaki:
    droga! — zaliż twa miłość skonać ma w tej chwili?

    Myśli moje ty kochaj! Nie zgryzie ich burza!
    Chociaż starcem już będę, to myśl moja dzielna
    stanie twojej miłości za Anioła stróża!

    Myśl ma śmierci śmie nawet urągać — bezczelna!
    Choć u grobu już mego uklękniesz podnóża,
    miłość twoja żyć będzie, jak myśl nieśmiertelna!