Strona:PL G de Maupassant Ojcobójca.djvu/124

i zwyciężonych, wołał wrócić do oberży, Loiseau miał temat do dowcipkowania.
 — Wnoszą trochę życia do budy.
 Pan Carré-Landon oświadczył sentencjonalnie:
 — Starają się naprawić złoi popełnione. Woźnicy jednak nie było. Nareszcie odkryli go w kawiarni wiejskiej; siedział przy stole z ordynansem pruskiego oficera. Hrabia zwrócił się doń:
 — Wszak otrzymaliście rozkaz zaprzężenia o ósmej?
 — No tak, ale później wydano rozkaz inny.
 — Jaki?
 — Bym wcale nie zaprzęgał?
 — No? któżby?
 — Pruski komendant.
 — Czemu?
 — Tego ja nie wiem. Niech go pan zapyta. Zakazano mi zaprzęgać, więc nie zaprzęgam i koniec.
 — Czy sam wydał to polecenie?
 — Nie, kazał powiedzieć przez gospodarza.
 — Kiedy?
 — Wczoraj wieczór, gdy kładłem się spać.
 Trzej mężczyźni wrócili do hotelu, mocno zaniepokojeni.
 Chcieli się przedewszystkiem rozmówić z panem Follenvie, lecz sużąca oświadczyła, że z powodu astmy gospodarz nie wstaje nigdy przed dziesiątą. Wyraźnie nawet zakazał budzić się wcześniej, chyba w razie pożaru.
 Postanowiono przeto zwrócić się do oficera, lecz okazało się to niepodobieństwem, bo jakkolwiek mieszkał W tej samej oberży, jeden tylko pan Pollenvie był upoważniony do porozumiewania się z mm w sprawach prywatnych, Nie pozostawało1 nic in-