rzania się; stąd naprzód fochy, wreszcie zawzięty gniew, nakoniec otwarta wojna, a tej skutkiem rozwody. I nie jestże to wszystko jawne i szczere głupstwo? tymczasem musi być ono koniecznie potrzebne do życia, jak powietrze i woda, i tak słodkie, tak radośne, że to połączenie się uprawniają publicznym uroczystym aktem, który się nie darmo przeto i nazywa weselem. Gapią się na to wszystko, jak owce, ciekawe tłumy gapiów i winszują potem złączonemu stadłu tego tryumfu głupoty. Co się dzieje potem, szanując wasze uszy, nie chcę opowiadać; wszak wiecie, że tam dopiero właśnie i zaczyna się moje panowanie; rozumu tam nie szukajcie na pewno, bo on i zgoła nie jest potrzebny[1].[2] A więc jeśli małżeństwu winniście życie, a małżeństwu zawdzięczacie Ἀνοίᾳ lekkomyślności, nierozumowi nieodstępnej mojej towarzysce, jawna rzecz ile mi obowiązani jesteście. Któraż wreszcie kobieta, raz już doświadczywszy tych boleści, zechciałaby się na nowo im poddać, jeśliby i tu bóstwo λήϑης zapomnienia nie pośpieszyło ze swoją pomocą? Sama nawet Wenera[3], niech mi w tej mierze wybaczy Lukrecjusz[4], nie może zaprzeczyć, że bez mojego spólnictwa moc jej nieudolną jest i daremną. Takim tedy sposobem z owej pijanej mojej i śmiesznej zabawy rodzą się i zrzędni filozofowie, których dziś miejsce zajęli mnisi[5], i szkarłatni królowie i pobożni księża i najświętsi ojcowie (papieże); cała nakoniec owa hierarhiczna gawiedź poetycznych bogów, tak liczna, że i na samym Olimpie, jakkolwiek obszernym, zmieścić się nie może.
XII. Ale mało tego, że jestem dawczynią i rozkrzewicielką życia, jestem oraz pokładnicą i szafarką
- ↑ Hrybojedów, rosyjski poeta w sławnej swojej komedji, raczej satyrze: Biada od rozumu, powiada: mieć dzieci komuż nie dostało rozumu. W tej bowiem rzeczy furmani, kuchty i chłopi mogą iść o pierszeństwo z najucywilizowańszą klasą. I nasz Niemcewicz w poemacie: Co się damom podoba, mówi:
„Lecz gdy trzeba małżonkować,
Nie z rozumem tam ani z cnotą do roboty.“ - ↑ Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni znacznika
<ref>; brak tekstu w przypisie o nazwie "przypiswtekściegłównym"Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni znacznika<ref>; brak tekstu w przypisie o nazwie "przypiswtekściegłównym" - ↑ Wenera, u Greków Afrodyte, od afros piana, że wedle mitologicznych powieści powstała z piany morskiej, raczej z ukropionej na morze kropli krwi Urana, czy Saturna, przy operacji pozbawiającej go na przyszłość potomstwa, przez Homera uważana jest za córkę Jowisza i Diony i zowie się złotą. Jako boginie miłości, powabów i roskoszy usługiwały jej nieodstępne towarzyszki nierozłączone trzy siostry Gracje, gr. Charity: Aglaja (świetna), Talia (kwitnąca) i Eufrozyna (wesoła).
- ↑ Lukrecjusz złotego wieku rzymskiej literatury łaciński poeta w sześciu księgach: o przyrodzeniu rzeczy, de rerum natura zawarł całe systema filozofji Epikura i właśnie Wenerze przypisuje początek wszelkiej generacji.
- ↑ Czem u żydów byli synowie proroków, u Greków i Indjan filozofowie, tem, zda się, u Chrześćjan są mnisi.
