cewicza sześciu licząc z dzisiejszym ks. Żylińskim (ob.), było arcybiskupów. Przerwa tylko była pomiędzy drugim a trzecim o lat 11 (1831—1841) i pomiędzy trzecim a czwartym o lat 6 (1846—1848). Szereg tych arcybiskupów następujący: 1) Stanisław Bohusz Siestrzencewicz z dziekana wileńskiego, biskup malleński wyświęcony 1 Listopada 1773 r., ogłasza się biskupem białoruskim w początkach 1774 r., arcybiskup mohilewski od Stycznia 1784, umarł 1 Grudnia 1826 r. 2) Kacper Kazimierz Kolumna Cieciszowski z biskupa łuckiego arcybiskup 1827 r. umarł 28 Kwietnia 1831. 3) Ignacy Ludwik Korwin Pawłowski z biskupa Megary, suffragana i koadjutora kamienieckiego, arcybiskup od r. 1841, umarł 2 Lipca 1842 r. 4) Kazimierz Pobóg Dmochowski z biskupa Milty suffragana kurlandzkiego, arcybiskup 1848, umarł 23 Stycznia 1851 r. 5) Ignacy Hołowiński h. t. n. z biskupa karysteńskiego, suffragana i koadjutora mohilelewskiego, rektora akademii, arcybiskup od 1851, umarł 19 Października r. 1855. 6) Wacław Żyliński z biskupa wileńskiego, arcybiskup od r. 1856 dzisiaj żyjący. W obecnej chwili metropolita mieszka zwykle w Petersburgu, gdzie prezyduje w kollegijum, odbywa tylko urzędowy wjazd do katedry mohilewskiej. Suffraganów ma trzech w dyjecezyi, mohilewskiego, połockiego, i świeżo postawionego inflanckiego, według konkordatu z r. 1847, gdy suffragan kijowski, dawniej do archidyjecezyi należący, odszedł do biskupstwa łucko-żytomierskiego. Biskupów dyjecezyjalnych ma pod sobą metropolita sześciu. Prezyduje też w akademii duchownej w Petersburgu. Seminaryjum dyjecezyjalne mohilewskie, połączone jest z mińskiém. Kapitułę metropolitalną składa sześciu prałatów; t. j. proboszcz, dziekan, archidyjakon, kustosz, kantor i scholastyk; kanoników jest trzech z tytułami kaznodziei, podkustosza i senijora. Dyjecezyja mohilewska największa może na świecie, gdy zajmuje gubernije mohilewska, witebską, czernichowską, smoleńską, petersburgską, moskiewską, Inflanty, Estoniją, Finlandyję, i cały wschód, północ Rossyi aż do Kamczatki. W gubernii mohilewskiej jest 7 dekanatów: mohilewsko-kopylski (ma kościołów 9), rohaczewo-bychowski (koś. 6), bielicki (koś. 6), czerykowo-czausowski (koś. 7), klimowicko-mścisławski (koś. 5), orszański (koś. 6) i sienneński (koś. 6). W gubernii witebskiej jedynaście, t. j.: witebski (koś. 5), wieliżo-newelski (koś. 3), połocki (koś. 4), lepelski (koś. 11), siebieżo-dryskie (koś. 8), dwa dynaburgskie, górny (koś. 10) i dolny (koś. 8), dwa rezyckie nad Rasną (koś. 11) i nad Łubaniem (koś. 13), zalucyński (koś. 10) i przedlucyński (koś. 10). Są też dekanaty jeden w Petersburgu, drugi w Moskwie. Do pierwszego należą kościoły: 1) gubernii petersburgskiej, petersburgskie, oraz parafije w Carskiém-Siele, Kronsztadzie i Jamburgu; 2) w Finlandyi parafija jedna tylko wyborgska; 3) w Estonii jedna parafija w Rewlu; 4) w Inflantach parafije: w Rydze, w Dorpacie, oraz kościoły pskowski i w Nowogrodzie wielkim. Razem kościołów 14. Dekanat moskiewski zawiera w sobie kościoły moskiewskie, dalej parafije rozrzucone w różnych guberniach, jako to: w Archangelsku, Charkowie, Irkucku, Nerczyńsku, Kazaniu, Krasnojarsku (w guberni jenissejskiej), Orenburgu, Złotoustowie (w guberni orenburg.), w Połtawie, Tobolsku, Tomsku, razem kościołów 11. W samym Petersburgu jest kościołów trzy, t. j. dwa parafijalne, św. Katarzyny i św. Stanisława, oraz maltański, kaplic zaś ośm t. j. ś. Jana Kantego w akademii, Podniesienia św. Krzyża w kollegium, oraz mniejsze w 1 i 2 korpusie kadetów, w korpusie konstantynowskim, w monastyrze smolnym, w instytucie św. Katarzyny, w szpitalu katolickim. Za miastem są kaplice w siergiejewskiej willi książąt Leuchtenbergskich, w Gatczynie u sierot i w Drużnémsiele księcia Witgensteina. W Moskwie są dwa
