Wspomniéć tu jeszcze nie zawadzi o zniesionych w Krakowie kollegijatach, zwłaszcza, że piérwotną zasadą kollegijat było: życie wspólne duchowieństwa świeckiego, na wzór zakonnego w klasztorach, jako doskonalsze. Głównym atoli celem kollegijat jest podniesienie chwały Bożéj, przez liczniejszy zastęp poważniejszych osób z duchowieństwa i okazalszy sposób odprawiania nabożeństwa. Kollegijaty mają nadto swe kapituły, złożone z kanoników, pod prezydencyą swego przełożonego prałata i używają praw i przywilejów takich samych, jak i kapituły katedralne. Takich kollegijat w Krakowie było pięć; z tych pozostała tylko jedna kollegijata św. Anny i tu ją tylko imiennie; pozostałe tu tylko prawo do kollegijaty, (ponieważ nie była nigdy zniesioną), słowem, jestto kollegiata de jure, ale nie de facto. Czy były to tak zwane Collegiatae insignes? (W. Smoniewski o kościołach kollegiackich w Krakowie, r. 1868, Kraków).
Nadto, kościół św. Idziego, jakkolwiek był w posiadaniu Benedyktynów, uważany był, niewiadomo z jakiego tytułu, za kollegijacki. Do tego kościoła w r. 1320 przeniesiono kollegijatę, będącą wpiérw przy kościele św. Andrzeja. Wszystkiego miał tu być tylko 1 kustosz i 3 prebendarzy.