Z klasztorem P. P. Bernardynek, wystawiony w czasie pobytu w Krakowie św. Jana Kapistrana (1453). Następnie r. 1489 został wymurowany przez Jana Hińczę z Rogowa; po spaleniu, odnowiony przez ks. Jana Korzboga, kanonika krakowskiego i innych prałatów. Z tego klasztoru wzięte zostały zakonnice do klasztoru św. Józefa, wystawionego przez Zadzika, Biskupa krak., zm. 1642, dla swojéj siostry Teresy. R. 1612 Aleksander Koniecpolski, podkomorzyc sieradzki. napadł w nocy na ten klasztor i porwał najprzód Zofiją Dębińską, a później jéj siostrę Dorotę Dębinską i Eufrozynę Wołucką, zakonnice już po profesyi, za co publicznie był w kościele Wszystkich Świętych wyklęty, a na sejmie od czci odsądzony. R. 1801 klasztor został suprymowany, a zakonnice o klasztoru św. Józefa przeprowadzone. Klaszlor ten stał na Stradomiu, przy dawnym korycie Wisły; obecnie, chociaż dobrze zachowany, jest własnością Schanroth’a i Bertrama Schabse.
Bielski w kronice przytacza, że w miejscu, gdzie stał ten klasztor, była bałwochwalnia pogańska, z której Mieczysław (?) kazał był powyrzucać bałwany, a umieścić pasyją Chrystusową.
Z tego kościoła przeniesiono do św. Floryjana arcydzieło Wita Stworza, t. j. ołtarz znacznéj wielkości w płaskorzeźbie, przedstawiający św. Jana Chrzciciela. Kościół ten należał do większych, podobny był do kościoła Wizytek — wewnątrz, a zewnątrz do kościoła zniesionego św. Scholastyki, lecz od tego znacznie większy i okazalszy, z cztérema u wierzchu facyjaty postumentami kamiennémi.
Szczegóły bardzo zajmujące ob. Hoszowskiego dziełko, p. t. „Jan Korczbach.“ 1882.
Klasztor ten fundowała Katarzyna Michałowska, kasztelanowa krakowska, r. 1455.
W r. 1743 było tam zakonnic 22. W tym klasztorze umarła r. 1508 błogosławiona Beata Tenczyńska, pochowana w kościele św. Trójcy, w kaplicy św. Katarzyny Seneńskiej (ob. Jaroszewicza: Matka Świętych Polska). Klasztor ten stał przy ulicy Stolarskiéj przy końcu zeszłego wieku (1790?) syprymowany, a w r. 1818 gmach sprzedany Michałowi Filipowskiemu, później należał do John’ów. (N. 180. L. 46).
Z tego klasztoru, zwanego większym, r. 1621 wprowadzone zostały zakonnice do nowej fundacyi na Gródku, gdzie obecnie istnieje klasztor.
stał przy ulicy Stolarskiej (N. 479, L. 49), założony, jak tradycyja utrzymuje, przez Iwoniją, babkę św. Jacka, w którym téż i matka jego świątobliwa, Beata Odrowąż, życie zakończyła.
W r. 1743 było tu zakonnic 21.
R. 1816 klasztor suprymowano, zakonnice przeprowadzono do klasztoru na Gródku, a gmach 1818 r. sprzedany Józefowi Leszczyńskiemu, następnie należał do Lejby Offen’a (N. 479, L. 17). W następnej kamienicy (N. 479, L. 48) był szpital P. P. Dominikanek, r. 1813 już był pusty; r. 1817 został sprzedany.
