Królowy Góry Karmelu, do zakonu Karmelitańskiego, przeznaczonego do szczególnej czci, do szczególnej służby Królowej nieba – naszej Matki Niebieskiej. Siostro ciebie Matka Nasza Niebieska sama sobie wybrała w owej chwili, gdy woda Chrztu Śgo spłynęła na twe czoło, i święte Chrzyzmo znak zbawienia na nim znaczyło. Matka Najświętsza położyła też swój znak na twym sercu i rzekła do Syna Swego Boskiego: „Synu daruj mi to dziecko na wyłączną mą usługę niech będzie umieszczona w gronie dziewic mojego dworu!“ Spełnił P. Jezus prośbę swojej Matki! Wychowana w szczególniejszym nabożeństwie do Matki Naszej Niebieskiej, przez twą pobożną matkę, opuściłaś ją w 19tej wiośnie życia, aby co prędzej służyć Niepokalanej Królowej, jako sługa Jej nadworna – i dziś – za chwilę masz złożyć przysięgę w obec Boga, Maryi i całego dworu niebieskiego że będziesz wiernie służyć Niebieskiej twej Matce, bez folgi aż do śmierci.[1] A Marya włoży ci na twarz znak swojej Łaski zasłaniając twe oblicze, abyś już nic ziemskiego, nie widziała, lecz tylko ku ołtarzowi P. Naszego Jezusa Chrystusa unosząc zasłonę kryjącą cię przed światem i pożądliwością jego błagała Go łaskę wytrwania aż do śmierci w służbie wiernej Niepokalanej Matki. Tak ukryta pod czarnym welonem, na ziemię
- ↑ Nie powiedziano N. Ojcu, że profesję składamy parę godzin przed konsekracja welonu i przyjęciem go, a kazanie jest w czasie Mszy Śtej konsekracyjnej.