pisany przez Paulina), i z Balińskiego (książka dla Wójcickiego), który czerpał ze źródeł, będących w archiwach.[1]
Oblężenie Częstochowy przez Drewicza trwało od 1-go do 15 stycznia 1771 r.
Drewicz z pierwszej bitwy miarkując, że tak łatwo, jak się spodziewał, nie zdobędzie Częstochowy, próbował podejściem tego dokonać. W tym celu przez sekretnie przesłany list do Paulinów, namawiał ich, aby mu dopomogli do wzięcia fortecy, obiecując im wielkie nagrody (jakie?!); przeciwnie, grożąc spaleniem ich dóbr, i po zdobyciu fortecy wycięciem w pień wszystkich. Znalazł tam nadto w fortecy szpiega, który donosił Drewiczowi o stanie tej fortecy. Ale list ten przesłany w puszce blaszanej w maźnicy dziegciowej u prowizora, jadącego na wieś, odkryto. I drugi raz, jedną dziewczynę na szpiegowanie posyłał na Jasną Górę. Nic mu jednak nie udawało się — czujność bowiem w fortecy była wielką.
1 stycznia. 1771 r. — Nie czekając lecz uprzedzając spodziewany napad, Puławski po wysłuchanem nabożeństwie z podjazdem wyszedł naprzeciw Moskali do wsi Kamieniec o ćwierć mili i przez 7 godzin ucierał się z nimi, poczem odstąpił do twierdzy z niewielką stratą i śmiertelnie ranionego chorążego Borzęckiego, podczas gdy kosynierzy wielu bardzo Moskali, nieumiejących się przeciw kosom bronić, pościnali i wielu poranili (150 było rannych) i wielką im w koniach klęskę zadali. Po odstąpieniu Puławskiego, ruszyli Moskale pod klasztor
- ↑ 1. Pamiętnik Sandomierski T. II. str. 385. 2. Przyjaciel Ludu VII., 293. 3. Rulhiere III., 229. 4. Materyały wydane przez S. K. Schmitta. 5. Morawski — Wiadomość o Konf. Barskiej. 6. Viomerill — Lettres 7. Thesby de Belcour — Mémoires. 8. Kitowicz.
