ze Skierniewic i rozesłanym po całej Polsce i sąsiednich krajach ogłosił, że na koronacyę naznacza d. 8 września i wszystkich pobożnych Matki Bożej czcicieli na ten akt uroczysty zaprasza. Z jakiego zaś powodu pominięty został Łubieński, biskup krakowski, w którego dyecezyi była Częstochowa — nie wiadomo; uczuł jednak to pominięcie i nie był na koronacyi. Akt koronacyi dopełniony został 8 września w święto Narodzenia N. Maryi Panny z największą uroczystością w kościele, na wielkim ołtarzu po przyniesieniu z kaplicy cudownego obrazu — w asystencyi 1) Brzostowskiego biskupa wileńskiego, 2) Szembeka biskupa poznańskiego i 3) Tarły nominata na biskupstwo inflanckie, a także opatów Cysterskich Jędrzejewskiego, Lendzkiego, Sulejewskiego i Hebdewskiego, a także licznie przybyłych prałatów i kanoników z Polski, ze Śląska i Węgier i niezliczone prawie mnóstwo zakonników wszystkich reguł. Później przybyli jeszcze biskupi Szaniawski — kujawski i Tarło — kijowski. A samych Paulinów było 250. Był także na tej uroczystości elektor trewirski, gubernator Śląska i mistrz zakonu teutońskiego. Asystowali przytem wojewodowie Leszczyński — kaliski, Potocki — kijowski, Tarło — lubelski, Koniecpolski — sieradzki i wielu kasztelanów. Ludu przybyło przeszło 150.000, dla których wystawioną została na zewnątrz murów wielka szopa, gdzie słuchano spowiedzi i msze św. odprawiano. W sam dzień koronacyi odprawiono 524 mszy św. a przez całą oktawę 3072 (Nieszporkowicz, str. 473). Do komunii świętej przystąpiło 148.300 osób, miarkując po wydanych z zakrystyi hostyj i komunikantów. Procesye, bramy tryumfalne, strzelanie z armat, muzyka i śpiewy na wieży, wspaniała iluminacya — uświetniały ten akt uroczysty.
