żej Królowej Korony Polskiej (w Krakowie pod dyrekcyą X. prałata Pelczara).
Pierwsza taka koronacya była na Jasnej Górze.
Pierwszy, co powziął myśl o koronacyi tej, był Benedykt Odescalchi arcybiskup medyolański, (później papież jako Innocenty XI) — gdy ustępując z nuncyatury w Polsce 1713 r. 1. grudnia, spotkał się był na Jasnej Górze z nowo mianowanym nuncyuszem, jadącym z Rzymu arcybiskupem Hieronimem Grymaldi, i zostawał tu na Jasnej Górze przez dni kilkanaście — z pobożności do tego cudownego obrazu[1] (od 16 listopada do 5 grudnia).
Koronacya[2] jednak nastąpiła dopiero r. 1717 w tym bowiem roku Klemens XI upoważnił nuncyusza w Polsce Grymaldiego do dopełnienia aktu koronacyjnego, i wysłał poświęcone przez siebie korony przez Salerno-Jezuitę, później kardynała. Gdy zaś Grymaldi, bawiąc wówczas przy królu w Dreznie, nie mógł sam zjechać do Częstochowy, polecił siebie zastąpić Krzysztofowi Szembekowi biskupowi chełmskiemu, (później arcybiskupowi gnieźnieńskiemu i prymasowi). Otrzymawszy to upoważnienie biskup Szembek wydanym edyktem 4 lipca roku 1717
- ↑ Wszyscy nuncyusze przybywający do Polski (a w liczbie tych późniejsi papieże: Klemens VIII (Aldobrandi), Klemens X (Altiery), Innocenty XI (Odescalchi), Innocenty XII (Pignotelli) zawsze odwiedzali Jasną Górę; a nawet i późniejsi, co jeździli do Petersburga. Jedyny wyjątek stanowi ostatni Agliardi, który ani gdy jechał do Petersburga, ani gdy wracał ztamtąd, nie wstąpił ani do Ostrej Bramy, ani na Jasną Górę, chociaż przez Wilno i przez Częstochowę przejeżdżał. Tu Altiery późniejszy papież Klemens X — odprawił swoje kapłańskie prymicye. (Nieszporkowicz, str. 47).
- ↑ Koronacye cudownych obrazów — datują od r. 1665, w którym pierwszy raz w Rzymie ukoronowano cudowny obraz Matki Bożej.
