tolickiej ściśle się łączy z utrzymaniem niepodległości Polski«[1]
6. To zaś, że wskutek tych prześladowań i ucisków wielu jest odstępców — jest rzeczą właśnie najpożądańszą dla polskiej sprawy, jako odpadnięcie szkodliwych, zgniłych członków. Nie prześladowanie sprawiło w nich tę zgniliznę, lecz tylko wykazało, jakimi oni byli sami przez się. A tacy są niebezpieczniejsi od najzaciętszych wrogów, bo trują życie narodowe swoją nikczemnością.
7. Wreszcie ziemię polską zaprzysięgli śmiertelne nasze wrogi, zalewając krwią polską, której Polacy w obronie wiary i Ojczyzny przenigdy nie szczędzą uzacniają tę polską ziemię, podnoszą ją do znaczenia zaiste relikwii polskiej. Jakoż gdy Polacy prosili papieża św Piusa V o relikwie, święty i wielki ten papież im odpowiedział: »O Polacy moi, co mnie wy prosicie o relikwie — wasza ziemia polska jest waszą relikwią. Przynieście mi tej ziemi waszej, ja ją ścisnę w garści, a z niej popłynie krew waszych męczenników«. — To było dawniej, a cóż dopiero teraz!
- ↑ Przytaczamy to wszystko dla wykazania, że środki, przez które nieprzyjaciele nasi usiłują zadać Polsce cios śmiertelny i zgładzić ją ze świata i wszystkich Polaków wytępić — właśnie sprowadzają zupełnie przeciwne skutki, służąc do podźwignięcia się Polski. Tak się działo zawsze i wszędzie, i jest to prawda historyczna. Widzimy to szczególniej w historyi Kościoła, która jasno wykazuje, że krew męczenników była posiewem Kościoła. A jakże jeszcze to widoczniej okazało się na Kalwaryi! Nie zstępujmy tylko z krzyża, ze stanowiska swego wchodząc w kompromis z wrogami. Tylko ten kompromis może zadać cios śmiertelny Polsce — bo przez ten kompromis z wrogami samiby Polacy zrzekli się, wyrzekli się Polski. Tylko upodlenie ducha — schyla karki do łańcucha.
