Strona:PL Edward Nowakowski - Częstochowa w obrazach historycznych.pdf/144

Łobżyński, (zm. 1654), Stanisław Napolski (1712), Dyonizy Chełstowski (1719), Konstanty Pawłowski (1722), Celestyn Obiegłowicz. Zasługuje także na pamięć rzadkie dzieło wydane w Krakowie u Unglera r. 1532: Decalogus de beato Paulo primo heremita.
 Z Polaków było czterech generałami zakonu Paulinów: 1) Marcin Gruszkowicz, urodzony w Praszce, z prowincyała polskiego, mając zaledwie lat 33, został r. 1632 generałem — podczas wizyty klasztoru krakowskiego umarł r. 1636 i na Skałce pochowany. 2) Mikołaj Straszewski r. 1640 został generałem zakonu. 3) Rafał Michalski, trzeci Polak, od r. 1689 generał Paulinów. Za wybranie go, król Jan Sobieski listownie dziękował zakonowi — gdyż wielce O. Michalskiego poważał; i drugi list nasz król napisał do Michalskiego, a potem u cesarza się wstawiał, aby Paulinom w Węgrzech zwrócono ich klasztory. Michalski umarł w Tyrnawie r. 1689, a pochowany w Maria-Thal, rezydencyi generałów. 4) Koźbiałowicz Chryzostom, czwarty Polak, generałem dwa razy był obierany r. 1721 i 1733; bardzo gorliwie wypełniał swoje obowiązki i wiele zrobił dla zakonu, a szczególniej dla prowincyi polskiej, do której często przybywał; um. r. 1738 i pochowany w kościele św. Barbary — w Częstochowie.
 Zaraz na drugi rok po przybyciu Paulinów na Jasną Górę, to jest 1383, nastała polska prowincya, do której z czasem należały i klasztory w Szląsku i w Prusiech (Topolno).
 Gdy król Stanisław August wzbronił był zakonowi stosunków z jego głową (generał w Węgrzech) (Encykl. kośc. XVIII, 447) obok prowincyałów nastali w Polsce wikaryusze generalni, którzy na mocy bulli Piusa VI