znaczył starostwo Kłobuckie na koszta poprawienia uszkodzeń fortecy w czasie Szwedzkiej wojny zaszłych i na dalsze jej utrzymanie. Z tego funduszu Paulini nietylko wały i zewnętrze mury forteczne poprawili, ale i czworogran klasztoru w sposobie zamku o sześciu ośmiobocznych wieżach przyozdobili i dachówką pokryli. Przy naprawie tej twierdzy, Jan Kazimierz sam rydlem ziemię kopał, a Królowa Marya Ludwika w koszach wynosiła takową.
Na potrzeby fortecy r. 1681 Andrzej Potocki wojewoda krakowski zobowiązał się rocznie dawać 1.000 zł., a brat jego Felicyan wojewoda sieradzki w tym celu dawał 5.000. W czasie reparacyi odbywanych r. 1717 Leszczyński wojewoda kaliski, dziedzic Kruszyny, dostarczał wiele bardzo wedle potrzeby drzewa ze swoich lasów. W tym celu także i Sejm r. 1717 na mocy konstytucyi oddał Paulinom starostwo Brzeźnickie[1] na wieczne czasy, a także 30.000 zł. R. 1726 Stan. Mateusz Rzewuski hetman polny ściągnął piechotę domową z województw wielkopolskich: poznańskiego, kaliskiego, sieradzkiego, łęczyckiego i ziemi wieluńskiej do robót fortecznych.
Staraniem prowincyała Moszyńskiego, a kosztem klasztoru r. 1674 wystawiono od wschodu bastyon podług planu znakomitego znawcy sztuki wojennej fortyfikacyi (o czem wydał i dzieło wielkiej wartości) Krzysztofa Mieroszowskiego. Drugi od zachodu bastyon stanął kosztem ks.
- ↑ Starostwo to Bzeźnickie płaciło kwarty 1.288 zł. Tu się urodził r. 1415 Długosz i poeta Marcin Molski. Starostwo to Brzeźnickie i Kłobudzkie — Stanisław August r. 1783 miesiąca września odebrał Paulinom; mieli oni do nich jeszcze prawo, gdyż poseł lubelski Wybranowski na Sejmie wniósł był projekt odebrania ich Paulinom i z tego powodu wyznaczona była komisya.
