Strona:PL Edward Nowakowski - Częstochowa w obrazach historycznych.pdf/133

oficyny druki od 1628 r. do 1864 r. (Warszawa 1873 r.). Podana tu jej historya, przywilej Augusta II. i spis druków.
 Kto dał pierwszy myśl do założenia drukarni, akta klasztorne nie mówią; twierdzą wprawdzie, że r. 1692 Mikołaj Sotarewicz odstąpił na ten cel pensyę prowincyalską, i mianują go drukarni fundatorem. Gdy jednak istnieją druki o wiele wcześniejsze, Sotarewicz mógł ją tylko swoją ofiarą wzmocnić lub rozwinąć. Najprzód była ona w murach klasztoru, lecz r. 1695 prowincyał Czechowicz, wydalając za klauzurę osoby świeckie, kazał razem usunąć i drukarnię. Widocznie, za zecerów używano ludzi świeckich, choć Paulini byli jej prefektami i kierownikami. W postulatach wniesionych na kapitułę prowincyalską r. 1697, była i prośba o nadanie rozwoju drukarni. Była wtedy od dwóch lat za klasztorem, co się niekorzystnem dla niej okazało. Postanowiono tedy powrócić ją w obręb klasztoru i wystawić osobny budynek ze względu na zamierzane jej rozwinięcie. R. 1704 był zamiar prosić biskupa krakowskiego o jej zatwierdzenie, co jednak nie przyszło do skutku. R. 1706 d. 2 czerwca August II. w Łobzowie wydał przywilej na tę drukarnię. R. 1709 urządzono księgarnię za obrębem murów, w której wyłącznie miały być książki tylko z tej drukarni wyszłe. Pomimo tych postanowień snadź drukarnia nie miała odpowiednego pomieszczenia, gdy wikary generalny Kristolowecz przypomina polecenie to z r. 1710, i nakazuje niezwłocznie osobny dom na drukarnię zbudować, co wkrótce snać musiało nastąpić.
 Drukarnia ta, jak na owe czasy, bardzo dobrze stała. Rachunki z r. 1726 wykazują, że przynosiła rocznego dochodu zł. 5.807 gr. 5, który przy wydatku zł. 4209