papieskie dotyczące się klasztoru, starannie ułożone w wielkiej liczbie. Nadto w kilkunastu wielkich księgach in folio kronika zakonu, w której codziennie były zapisywane wszelkie zdarzenia nietylko odnoszące się do zakonu lecz i do spraw publicznych, przez wyznaczonych na to zakonników. Kronika ta zaczyna się od czasów Władysława IV. — R. 1689 zostało archiwum uporządkowane, a r. 1710 pod opiekę wyznaczonego archiwisty oddano. Za prowincyalstwa Kordeckiego r. 1657 polecono aby każdy klasztor miał księgę swych dziejów. R. 1687 ustanowiono historyografa zakonu. I do obowiązku sekretarza prowincyi należało własną ręką spisywać dzieje zakonu. Obowiązany towarzyszyć przy wizytach prowincyałowi, jako naoczny świadek, zdolny był najlepiej obowiązku tego dopełnić.
Jest tu także ciekawa księga bractwa ŚŚ. Aniołów Stróżów, w której są autografy królów, zaczynając od Zygmunta III. i wielu znakomitych historycznych osób.
Początek drukarni Jasnogórskiej nieznany. Pierwsza książka znana, wyszła z drukarni tej, jest z r. 1628 Mikołaja Mościckiego Akademia Duchowna, z pewnością jednak (Enc. koś.) twierdzić można, że były książk[i] wcześniej wydawane. Spis książek wydawanych tu, poda[ł] (acz bardzo niedokładnie) Stan. Siennicki w dziełku: Drukarnia na Jasnej Górze w Częstochowie i wyszłe z te[j]
