Strona:PL Dzierżkówna - Potępiony. Fragment historyczny z końca XVII stulecia - Echo Literacko-Artystyczne z. 5, r. 2 (maj 1913).pdf/6

Alić w żałośnej dusza gnie się męce,
Gdy w bratniej piersi tkwi zdrady zarzewie,
Gdy grążąc ciebie w hańbiącej udręce,
Jako ów Piłat rzecze, że nic nie wie!...
Niby od mordu pragnąc umyć ręce,
Gotów ci chyłkiem wypruć do cna trzewie
I rad, jak piłką, igrać bratnim losem,
Byle się pełnym mógł radować trzosem!

Tak stolnik Brzoska, sąsiad z Niewodnicy,
Na życie moje legł wieczystym cieniem,
Słał swe oszczercze pisma do stolicy,
A rękę moją ściskał z czułem drżeniem.
Złowrogi potrzask stawią napastnicy
Z skradzionych skryptów. Oskarżeń brzemieniem
W proch mnie chcą zetrzeć — splamić imię czyste,
Toć crimen!... Jezu... Ty milczysz, o Chryste?...

Każesz przebaczać podłość — i zniewagi
Znosić w pokorze?... Znasz li duch rycerza?...
O! raczej przetrwać wszystkie ziemi plagi,
Niźli się czci mej pozbawić pancerza!
Raczej się ostać, jak świat ujrzał — nagi,
Niż dać się pojmać podstępem więcierza.
O, Chryste, Chryste! — Kłamstwem korność mnicha
I kłamna rozkosz pić gorycz z kielicha!

A jeśli taki wyrok Twojej woli
Byśmy, jak stado, szli w cichej pokorze
Jeno zbawiennych onych praktyk gwoli,
Ergo precz szable i miecze i noże!...
Więc czemuż krzywda, jak cierń w duszy boli?...
Tobie samotny dziś serce otworzę.
Przecz tyle myśli sprzecznych się kołata,
Jakbym w tym świecie był nie z tego świata!...

Ja chcę miłować, Chryste, świat i ludzi,
Chcę widzieć w każdym bliźniego i brata,
Ale odpuścić krzywdę, co wstręt budzi,
W oprawcy swoim nie widzieć już kata?...