Strona:PL Chrzanowski Ignacy - Biernata z Lublina Ezop.djvu/449

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


skarżyć o czem; zwierzęta o swych niedostatkach skarżyły 137, 2.
skazać palcem 627.
skiba; wszystek kołacz w skiby skrajał 1476 (placentam in frusta instar laterum caedit).
skiwać; tameś mówił, owdzieś skiwał 12, 28.
skład; siej niezgodę miedzy złymi, a nie chciej mieć składu z niemi 202, 22.
składać; orzech, osieł, grzbiet niewieści mało pożytku działają, gdy ich kijem nie składają 161, 16 (nux, asinus, mulier simili sunt lega ligati, haec tria nil recte faciunt, si verbera cassent).
składać się; — zadawać się; ani się też składaj z dworem 100, 23.
skłonić się; jam się ku tobie skłoniła (mówi liszka do ciernia) 10, 9 (cum ad te confugerim).
skoci; do skociego chlewa wbieżał 187, 3 (stabulum).
skokliwy; nogi skokliwe (jelenia) 67, 11; (zająca) 167, 7.
skonać dobrą radę 129, 24.
skotak 866 (clitellarius).
skoro; jak skoro przyjechał 2215 (cum Samum applicuit).
skraść się; dziewka, skradszy się od towarzyszek swych, tajemnie wprzód wybieżała 699 (una ex ancillis, dum aliae contendunt, tacita perveniens).
skraść się; dziewka, skradszy się od towarzyszek swych, tajemnie wprzód wybieżała 699 (una ex ancillis, dum aliae contendunt, tacita perveniens).
skromny; kożdyć po żenie skromniejszy, by przedtym był nabujniejszy 196, 27 (indicat fabula neminem esse adeo robustum et fortem, quem nimius veneris usus non infirmum et debilem reddat).
skrucha; wilk, gdy osła uźrzał, wielką skruchę ku niemu miał 189, 17 (t. j. oskomę, apetyt).
skrzeczeć; (kur) u niego (orła) w nogach skrzeczał 64, 12.
skusić; on jej fałszu już był skusił 179, 22 (memor, quotiens ab ea deceptus fuerit).
skutek; takoż żywota dokonał za złe skutki, które działał 2640 (uti malus, male vitam finivit); (owca) wilcze skutki pełniła 190, 20.
sławetny; królu ślachetny, po wszystkim świecie sławetny 2270 (maxime rex regum).