Strona:PL Alexander Kraushar - Pieśni Heinego.djvu/133

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    XII.

    Wiatr nałożył szarawary,
    Biało, wodą przesycone,
    Bije w fale z całéj siły,
    One wyją jak szalone...

    Z chmur czeluści deszcze leją,
    Ciemność mknie przez fal przestworze,
    Zda się jakby noc prastara,
    Chciała zaćmić stare morze.

    Ponad masztem krąży mewa,
    Krzykliwemi jęcząc głosy...
    Zda się — statkom chce wywróżyć,
    Ich nieszczęsne, przyszłe losy...