Strona:PL Alexander Kraushar - Pieśni Heinego.djvu/126

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    Choć wiadomością tak miłą
    Byłem niezmiernie wzruszony —
    Prosiłem — by oddać pani
    Moje serdeczne ukłony...

    Wtém, lubéj mała siostrzyczka
    Szepnęła niepostrzeżenie:
    „Wiesz pan? pieseczek nasz wściekł się,
    Więc utopiono go w Renie...“

    Ta mała — to obraz siostry,
    Szczególniéj uśmiech ma miły...
    A oczy jéj są też same
    Co mnie w szaleńca zmieniły...