Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/715

nieść. Wasza królewska mość jesteś równym Bogu na téj ziemi!
 — Wasza królewska mość popełniasz błąd nie do poprawienia, przemówił Dubois zimno.
 — Jakto! krzyknął Gaston, więc pan jesteś...
 — Opatem Dubois, do usług pańskich, odpowiedział fałszywy la Jonquière z ukłonem.
 — O, jaśnie oświecony panie! zawołał Gaston, idź wasza królewska mość tylko za głosem serca swojego, błagam o to!
 — Niech wasza królewska mość nic nie podpisuje, mówił znowu Dubois.
 — Podpisz jaśnie oświecony pan! podpisz wasza królewska mość! błagał Gaston. Przyrzekłeś łaskę dla moich przyjaciół, a słowo to jest świętem!
 — Dubois, ja podpiszę, wyrzekł książę.
 — Wasza królewska mość tak postanowiłeś?
 — Dałem słowo moje.
 — Więc jak się waszéj królewskiéj mości podoba.