Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/678

 — I cóż córka waszéj królewskiéj mości?
 — Ona umrze!
 — Ej nie! Poznawszy lepiéj osobę, zapomni o nim; a wasza królewska mość wydasz ją za jakie książątko niemieckie albo włoskie.... n. p. za księcia Modeny, którego panna de Valois nie chciała.
 — A jam go chciał ułaskawić!
 — Sam siebie ułaskawił: uważał to za rzecz pewniejszą. Wyznaję, iżbym to samo był zrobił.
 — O ty! bo ty nie jesteś szlachcicem, ty nie przysięgałeś.
 — Mylisz się wasza królewska mość, przysięgłem że ochronię jaśnie oświeconego pana od zrobienia niedorzeczności, i udało mi się.
 — Już dobrze, nie mówmy więcéj o tém, zwłaszcza przy Helenie. Sam ją o tém uwiadomię.
 — A ja tymczasem schwycę zięcia waszéj królewskiéj mości.
 — Nie! uciekł i niech z tej ucieczki korzysta.