Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/630

chaj się sama załatwi, jeżeli załatwić się może.
 W téj chwili drzwi otworzono i wszedł pan Maison-Rouge.
 — I cóż tam? zapytał książę.
 — Pan gubernator rzeczywiście otrzymał rozkaz od naczelnika policji, ażeby się więzień z panną Heleną de Chaverny rozmówił. Czy może tu wejść?
 — Jaśnie oświecony panie! zawołał Gaston błagalnie.
 — Rozumiem pana, odpowiedział książę. Żal i miłość mają swój wstyd i unikają świadków. Przyjdę po pannę Helenę.
 — To pozwolenie służy tylko na pół godziny, wtrącił Maison-Rouge.
 — Zostawiam pana, a za pół godziny przyjdę po nią, odrzekł ksiąe.
 I wyszedł ukłoniwszy się Gastonowi.
 Maison Rouge obejrzał cały pokój, przypatrzył się drzwiom, zobaczył czy warta stoi przy każdém oknie, i także wyszedł.
 Po chwili weszła z nim Helena, blada, drżąca, bełkocąc swoje podziękowania, zwrócona