Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/601

mordować rejenta. Polecono panu jakiegoś la Jonquière; jest on współ-winowajcą pana i tak sarno skazanym.
 Gaston czuł że blednieje, bo te wszystkie oskarżenia prawdziwemi były.
 — To jest, czego pan wiedzieć nie możesz, wymówił; bo człowiek, który chce coś podobnego wykonać, nie wyzna tego, aż po dokonanym czynie.
 — Tak, lecz spólnicy pana to zeznali.
 — Pan chcesz mówić, że mnie la Jonquière oskarża?
 — Tu nie masz mowy o la Jonquière, tylko o drugich współwinnych.
 — O drugich współ-winnych! czyż jeszcze ktoś inny, prócz mnie i la Jonquière’a jest uwięzionym?
 — Nie inaczej, bo panowie de Pontcalec, de Talhouet, de Mont-Louis i Ducouedic.
 — Nie rozumiem pana, odpowiedział z niepewném ale głębokiém przerażeniem, nie tyle o siebie co o przyjaciół swoich.
 — Jakto! pan nie pojmujesz, że panowie de Pontcalec, de Talhouet, de Mont--