Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/59

tém znowu dawniejsze zajęli miejsce, by nowe poczynić spostrzeżenia.
 Biedna mysz ziewała, że aż ją, szczęki bolały.
 — Wie wasza królewska mość, że książę Ludwik wcale niema miny odurzonego.
 — Wygląda jak gdyby wcale nie był pił.
 — A owe butelki co tam stoją, czyliż to co zawierały samo się ulotniło?
 — Masz słuszność. Ale jakżeż poważny ten mniemany szlachcic.
 — Cierpliwości! Poczyna się już ruszać, coś mówi... słuchajmy!
 W téj chwili młody książę się podniósł i odepchnął butelkie, którą mu mysz podawała.
 — Chciałem tylko zobaczyć, co to jest orgia, wymówił poważnie. Widziałem i odchodzę bynajmniéj niezadowolony. Mędrzec powiedział Ebrietas omne vitium delegit.
 — Cóż to on tam nuci u licha? zapytał książe.
 — Źle, aj źle! poszepnął Dubois.
 — Jakto, mój panie! zawołała w tejże