Ta strona została przepisana.
— Cóż więc?
— W jakimże on jest wieku?
— Może miéć lat 45 albo 46.
— Przypuśćmy, że książę zakochał się w Helenie, wszakżeż tak imię twojéj nieporównanéj?
— Książe miałby się zakochać w Helenie! on, któremu ją powierzyłem! to byłoby nikczemnie!
— Pełno jest wszędzie nikczemności.
— O, ja nie chcę ani pomyśleć o tém;
— Nie mówię, ażebyś rozmyślał nad tém! powiedziałem, ot sobie, tak tylko, a pan możesz z tém robić co zechcesz.
— Cicho! ktoś nadchodzi.
— Czy żądałeś czego?
— Nie.
— To więc już upłynął czas dozwolony nam do rozmawiania się z sobą.
I la Jonquière rzucił się znowu z pośpiechem na łóżko.
Wrzeciądze zaskrzypły; otworzono drzwi jedne i drugie, poczém gubernator się ukazał.
