Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/570

co Dumesnil była zdania. Dodała tylko jeszcze:
 — Jeżeli pana wezmą na dyetę, po wiedz mi zaraz, a prześlę ci kurczęta pieczone, konfitury i wino burgundzkie. Gaston więc począł udawać chorego, nic nie jadł, co mu przynoszono, żyjąc jedynie z szczodrobliwości sąsiadki swojéj.
 Nazajutrz odwiedził go pan de Launay. Doniesiono mu, że już od 48 godzin Gaston nic nie jadł, nadbiegł więc zaraz i zastał więźnia w łóżku.
 — Mówiono mi, że pan jesteś cierpiącym, ozwał się, i przychodzę sam dowiedziéć się o zdrowie pańskie.
 — Bardzoś pan łaskaw, odrzekł Gaston istotnie, żem chory.
 — I cóż panu jest?
 — Sądzę, że pana nie łudzi miłość własna, co do téj warowni, panie gubernatorze: tęschnię i nudzę się straszliwie w bastylji.
 — Jaklo? już po czterech lub pięciu dniach, które tu przebyłeś dopiéro?
 — Jużem od pierwszéj godziny tęschnił.