Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/536

 — To ostrzeżenie bardzo jest użyteczném, wyrzekł, bo zdaje mi się, że nie długo będę korzystał z przyjemności, jaką dziś miałem. W każdym zaś razie odłączę osobę pańską od smutnych wypadków, jakie mnie spotkać mogą.
 — Pan zapewne masz u dworu protektora jakiego?
 — Żadnego nie mam.
 — Może jaki wielowładny dobroczyńca czuwa nad panem?
 — Nie znam żadnego.
 — A, to potrzeba liczyć na traf pomyślny.
 — Traf dla mnie nigdy pomyślnym nie był.
 — Otóż może mu się właśnie uprzykrzyło być panu przeciwnym.
 — A potém jestem Bretonem, a w Bretanii tylko w jednego wierzymy Boga.
 — I ja o Bogu myślałem, mówiąc panu o szczęśliwym trafie.
 Gaston napisał podanie swoje i oddalił się wielce zadowolony z gubernatora, z charakteru jego i sposobu postępowania.

---