Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/416

 — A jednakże, mówił tamten daléj, co to jest być umysłu sprzecznego, bo niekontenta z tego mieszkania, wybranego jéj troskliwością ojcowską, niewdzięczna wyprowadza się z niego.
 — Co to jest?
 — To jest, mylę się, bo się już wyprowadziła.
 — Moja córka wydaliła się?
 — Tak jest, uszła.
 — Którędyż?
 — Drzwiami. O, bo ona nie jest tak jak tamte inne panny, które w nocy przez okno uciekają. To prawdziwa krew waszéj królewskiéj mości; i gdybym o tém przez jednę chwilę był wątpił, przekonałbym się teraz jak n ajzupełniéj.
 — A pani Desroches?
 — Jest w Palais-royal. Przybyła oznajmić waszéj królewskiéj mości ten wypadek. Widziałem ją dopiéro.
 — Więc nie mogła temu przeszkodzić?
 — Panna postąpiła według woli swojéj.
 — Potrzeba było kazać służbie drzwi